Een eigen bureau!

Als ondernemer staat het leven nooit stil. Je bent eigenlijk heel de dag in de weer. De meeste mensen weten niet wat het inhoud, maar als ondernemer weet je dondersgoed dat de dag voller gaat zitten dan je rooster aangeeft. Daarom heb ik veel vrienden die eigenlijk veel liever in loondienst gaan. Ik snap het perspectief. Je hoeft immers een stuk minder zelf na te denken. Als je naar huis gaat dan kan je dat gewoon doen na vijf uur. Je doet de bedrijfsdeur achter je dicht en je kan je gedachten compleet afsluiten van alles wat er op die dag op je werk gebeurd is. Als ondernemer kan dat eigenlijk niet. Maar dit is niet per se erg! Ondernemen is zwaar, maar je krijgt er ook een boel voor terug. Zo ben ik op achttienjarige leeftijd met mijn vriendin Sanne een architectuurbureau begonnen. We waren beide net gestart bij de TU Delft, maar ondanks dat wisten we dat we dat we aan het eind van onze studie voor onszelf wilden beginnen.

Hoe pak je dat aan?

In het begin was het een lastige klus. Ik wist samen met Sanne kleine opdrachten binnen te slepen via onze familie en kennissen ervan. Ondanks dat we ijverige studenten waren moesten we ook vaak tot laat opblijven om door te werken aan ons bureau. Dat was een lastige klus, zeker in het eerste jaar. De meeste medestudenten gingen vaak naar feestjes maar wij konden ons dat simpelweg niet veroorloven. Al onze financiën en papieren sloegen we op in mijn kamer. In kader met het milieu wilden we zoveel mogelijk online doen en houden. Dat betekende dat we wel een printer hadden, maar die eigenlijk alleen gebruikte wanneer het echt nodig was.

Te klein

Toen we in ons laatste jaar zaten besloten we dat het niet meer kon. Over een jaar zouden we afstuderen en we hadden mijn kamer tot de laatste vierkante centimeter benut. We besloten te gaan zoeken naar leegstaande pakhuizen, net buiten het centrum van Delft. Deze waren vaak goedkoop om te huren en een zo’n ruimte zou ons eindelijk de plek geven om al onze spullen kwijt te kunnen. Toen we daar eenmaal aankwamen bleek dat we ergens niet goed over hadden nagedacht: de organisatie. We hadden over de jaren veel papierwerk verzameld. Dit moesten we ergens in opbergen. We besloten kunststof bakken aan te schaffen waar we met labels de corresponderende categorie opplakte. We hopen dat we na de zomer eindelijk volledige uren kunnen gaan steken in ons bedrijf. Zin in!